Nur Yoldaş, gerçek adıyla Nur Belda, Türk pop müziğinin klasik Türk müziği, makam geleneği ve çok sesli Batı müziği arasında kurduğu özgün çalışmalarla tanınan yorumcularından biridir. Özellikle Ergüder Yoldaş’ın beste ve düzenlemeleriyle, Attilâ İlhan’ın şiirinden hazırlanan “Sultan-ı Yegâh” ile Türk popüler müzik tarihinde kendine özel bir yer edinmiştir. Kariyerinde pop, klasik Türk müziği ve Anadolu kaynaklı müzikal öğeler arasında geçiş yapan Yoldaş, müzisyenliğinin yanı sıra çocukluk yıllarından itibaren tiyatroyla da ilgilenmiş ve farklı dönemlerde oyunculuk çalışmaları gerçekleştirmiştir.

4 Ocak 1956’da İstanbul’da doğan Nur Yoldaş, müzik eğitimine genç yaşta başladı. Beşiktaş Halkevi’nde Fatma Türkan ve Ahmet Yamacı ile solfej ve halk müziği çalıştı. Çocukluk döneminde TRT İstanbul Radyosu Çocuk Tiyatrosu’nda görev aldı; Üsküdar Şehir Tiyatrosu’nun çocuk oyunlarında sahneye çıktı. Ekrem Zeki Ün’ün çok sesli koro seçmelerini kazanmasının ardından müzik eğitimine daha yoğun biçimde yöneldi.

Profesyonel kariyerinin erken dönemindeki önemli aşamalardan biri Altın Mikrofon Yarışması oldu. İlk 45’liğini 1974 yılında henüz Nur Belda adını kullanırken Polydor etiketiyle “Aşk Bir Fantazi / Bile Bile” olarak yayımladı. Daha sonra besteci ve düzenlemeci Ergüder Yoldaş ile gerçekleştireceği çalışmalar, kariyerinin müzikal yönünü önemli ölçüde değiştirdi.  

1981’de yayımlanan “Sultan-ı Yegâh”, Nur Yoldaş’ın kariyerindeki temel dönüm noktasıdır. Attilâ İlhan’ın şiirinin Ergüder Yoldaş tarafından bestelenmesiyle ortaya çıkan eser, Türk makam müziğinin melodik dünyasını çok sesli Batı müziği, pop ve dönemin modern orkestrasyon anlayışıyla buluşturdu. Aynı adı taşıyan albümde “Mihrimah”, “Saki”, “Nagehan Bustan Faslı”, “Nedir Yarabbi Derdim” ve “Sa’d-Abad” gibi eserler de yer aldı.  

Bu yaklaşım, Sultan-ı Yegâhı sıradan bir dönem pop albümünden ayırdı. Nur Yoldaş’ın geniş vokal kullanımı ve güçlü vibratosu, Ergüder Yoldaş’ın orkestrasyonlarıyla birleşerek Türk müziği makamlarının modern pop düzenlemeleri içerisinde kullanılabileceğini gösteren önemli örneklerden birini oluşturdu. Albümün yıllar sonra CD formatında yeniden yayımlanması da çalışmanın yeni kuşak dinleyiciler tarafından yeniden keşfedilmesini sağladı.  

1983 yılında “Elde Var Hüzün” albümü geldi. Daha sonra müziğe uzun bir ara veren Yoldaş, 1992 yılında Dönüş (Sakine) ile yeniden kayıt dünyasına döndü. Sultan-ı Yegâhın 1998’de yeniden yayımlanması, sanatçının kataloğunun farklı bir kuşakla buluşmasına katkıda bulundu. 2011’de Ege ile “Yerin Dolmuyor”, 2014 yılında ise “Bir Gamlı Hazan” ve “Sahiden” gibi single çalışmaları yayımlandı.  

Nur Yoldaş uluslararası müzik etkinliklerinde de Türkiye’yi temsil etti. 2001 yılında Varna’da gerçekleştirilen uluslararası beste ve şarkı yarışmasında Selmi Andak besteleriyle derece elde etti. Kariyerinin farklı dönemlerinde orkestra solistliği ve konser çalışmalarını da sürdürdü.  

Müzik kariyerinin yanında oyunculukla ilişkisini tamamen koparmadı. Bana Babamı Anlat, Göl Efsanesi, Anadolu Efsaneleri – Alageyik, Kırmızı Gül ve Memleket Hikayeleri – Karahisar Kalesi gibi televizyon yapımlarında oyuncu olarak yer aldı. Böylece çocukluk döneminde başlayan tiyatro deneyimi, yıllar sonra ekran projeleriyle yeniden kariyerinin bir parçasına dönüştü.  

2026 yılında Soytarılar ile yeniden tiyatro sahnesine çıkan Nur Yoldaş, Ferdi Akarnur, Selahattin Taşdöğen ve Buse Demirel ile aynı kadroda yer aldı. Müzikli oyun formatındaki yapım, Yoldaş’ın müzisyen kimliğiyle geçmişten gelen oyunculuk deneyimini aynı sahnede buluşturan çalışmalarından biri oldu.  

Nur Yoldaş, özellikle Sultan-ı Yegâh ile Türk popüler müziğinde makam müziği ve modern orkestrasyonun kesiştiği önemli çalışmalardan birine ses vermiş bir yorumcudur. Güçlü vokal tekniği, Türk müziği ile Batı müziği arasında kurduğu repertuvar ve dönemler boyunca müzikle tiyatro arasında sürdürdüğü sahne kariyeri, sanatçının Türkiye’nin popüler müzik tarihindeki özgün konumunu belirlemektedir.