Mikail Aslan, 1972 yılında Dersim’de (Tunceli) doğan müzisyen, besteci, söz yazarı ve yorumcudur. Özellikle Zazaca/Kırmancki müzik alanındaki çalışmaları, Dersim’in geleneksel müzik mirasını çağdaş düzenlemelerle buluşturması ve çok sayıda enstrüman kullandığı özgün müzikal yaklaşımıyla tanınmaktadır. Aslan’ın eserlerinde Zazaca/Kırmancki başta olmak üzere Anadolu ve Mezopotamya’nın farklı müzikal geleneklerinin izleri görülür.

Mikail Aslan’ın çocukluğu Dersim’de geçti. 1980 askeri darbesinin ardından ailesiyle birlikte Kayseri’ye göç etmek zorunda kaldı ve lise öğrenimini burada tamamladı. Çocukluk yıllarından itibaren müzikle ilgilenen Aslan, ailesinden ve doğduğu coğrafyanın sözlü müzik geleneğinden duyduğu ezgileri ilerleyen yıllarda kendi müzikal çalışmalarının önemli kaynaklarından biri haline getirdi.  

1991 yılında Malatya İnönü Üniversitesi Matematik Bölümü’ne girdi. Üniversite yılları, Aslan’ın müzikal kimliğinin şekillenmesinde önemli bir dönem oldu. Bu yıllarda anadilinde ilk bestelerini üretmeye başladı. Ancak üniversite eğitimi uzun sürmedi; 1993 yılında politik nedenlerle okuldan uzaklaştırıldı.  

Aslan profesyonel müzik yaşamının ilk dönemlerinde Grup Munzur ve Grup Tohum içerisinde yer aldı. Grup Munzur ile 1993 tarihli Babanın Türküsü, Grup Tohum ile ise 1994 tarihli Oğul çalışmalarında bulundu. Bu dönem, solo kariyerinden önce topluluk içerisinde kazandığı önemli müzik deneyimlerinden biri oldu.  

Türkiye’deki döneminin ardından Almanya’ya yerleşen Mikail Aslan, müzik çalışmalarını burada sürdürdü. Almanya yılları sanatçının profesyonel kariyerinde önemli bir dönüşüm yarattı. Uzun süredir hedeflediği anadilindeki solo çalışmalarını kaydetme fırsatı buldu ve geleneksel Dersim müziğini çağdaş müzik anlayışıyla birleştiren kendi repertuvarını oluşturmaya başladı.  

Solo kariyerinin ilk önemli albümü “Agerayîs” oldu. Albüm dijital platformlarda 2000 tarihli olarak yer almaktadır. Albümün adı “geri dönüş” anlamıyla ilişkilendirilirken çalışma, Mikail Aslan’ın doğduğu coğrafyanın müziğine ve anadiline dönüşünü temsil eden önemli projelerinden biri olarak değerlendirilebilir.  

Agerayîs albümünde “Movete Alamuti”, “Gımgımıze”, “Waştıye Re”, “Barkırın”, “Halyamano”, “Şiye”, “Kewraniye”, “Ninnaye”, “Ganfiday Dersim’i”, “Qisaweta” ve “Ni Adıri” gibi eserler bulunmaktadır. Albümdeki “Agerayîs” ise sanatçının bugün dijital platformlarda öne çıkan erken dönem çalışmalarından biridir.

2000 yılında Aslan, Michael Weil ve Dieter Schmalzried ile birlikte Mikail Aslan Ensemble’ı kurdu. Bu oluşum, sanatçının geleneksel müzikle Batı müziğinin farklı enstrümanlarını ve düzenleme anlayışlarını buluşturmasında önemli rol oynadı.  

Mikail Aslan yalnızca vokalist değildir; farklı dönemlerde saz, tembur, gitar, saksafon ve klarnet gibi enstrümanları kullanan çok yönlü bir müzisyendir. Ensemble çalışmalarında geleneksel telli çalgılar keman ve çello gibi Batı müziği enstrümanlarıyla da bir araya gelmiştir.  

Sanatçının ikinci önemli solo albümü “Kilitê Kou” 2003 yılında yayımlandı. “Dağların Anahtarı” olarak çevrilebilecek albüm, Aslan’ın Dersim’in doğası, kültürü ve müzikal belleğiyle kurduğu ilişkinin belirginleştiği çalışmalarından biri oldu.  

Kilitê Kou albümünden “De Be Wayiro (Come Our Wayir)”, “Dilbera Dersimi (The Beauty of Dersim)” ve “Remayise Munziri” sanatçının dikkat çeken eserleri arasında yer aldı. Özellikle “De Be Wayiro” günümüzde de Mikail Aslan’ın dijital platformlarda en fazla öne çıkan kayıtlarından biridir.

2005 yılında yayımlanan “Maya”, Mikail Aslan’ın diskografisinin önemli albümlerinden biri oldu. Albümde yer alan “Elqajiye”, sanatçının günümüzde en çok dinlenen eserleri arasındadır. Aynı albümde Aynur ile birlikte seslendirdiği “Canım Efendim” de Aslan’ın önemli ortak çalışmalarından biri olarak öne çıktı.  

Aslan’ın diskografisi 2008 tarihli “Zernkut” ile devam etti. Albümden “Way Way Nînna” ve “Bimire Esqê Mi” zaman içerisinde sanatçının tanınan parçaları arasına girdi. Zernkut, Mikail Aslan’ın geleneksel vokal ve melodik unsurları daha geniş enstrümantal düzenlemeler içerisinde kullandığı çalışmalarından biridir.  

2010 yılında iki farklı önemli proje yayımlandı: “Pelguzar” ve “Petag”. Petag özellikle Dersim’in Ermeni müzik mirasına odaklanan çalışmaları nedeniyle Aslan’ın diskografisinde farklı bir konuma sahiptir. Proje Aqung Ensemble ile gerçekleştirildi ve Dersim’in farklı kültürlerinin müzikal hafızasını kayıt altına alma çabasının örneklerinden biri oldu.  

Mikail Aslan’ın kariyerindeki önemli albümlerden biri de 2013 tarihli “Xoza” oldu. “Yeniden doğuş/diriliş” kavramıyla ilişkilendirilen çalışma, sanatçının çağdaş düzenleme anlayışının daha belirgin hale geldiği albümlerindendir.  

Xoza içerisinde yer alan “Çem Vano”, Mikail Aslan’ın kariyerinin en bilinen eserlerinden biri haline geldi. Aynı albümde “Çu Çem (Irmağa Gitti)” ve “Gazel – Nesimi” gibi eserler de bulunmaktadır. “Çem Vano” daha sonraki yıllarda farklı yorum ve remixlerle yeniden yayımlandı.

Sanatçının üretimleri 2015 tarihli “Venge Royi” ile devam etti. Ardından 2018 yılında “Axpîn” yayımlandı. Axpîn, Mikail Aslan’ın yakın dönem kariyerinin en dikkat çeken albümlerinden biri olurken farklı sanatçılarla gerçekleştirilen ortak çalışmalara da yer verdi.  

Axpîn albümündeki “Çi Tofan Bu”, Kürt müziğinin önemli kadın yorumcularından Rojda ile birlikte seslendirildi. Albümde ayrıca “Payîzê Zerya Mi”, “Mel Şî” ve “Vilê Çêwit” gibi parçalar bulunur. Bu eserler günümüzde Mikail Aslan’ın dijital platformlarda en fazla öne çıkan çalışmalarındandır.

Aslan, geleneksel müziği yalnızca yeniden seslendirmek yerine onu farklı dönemlerde caz, dünya müziği, çağdaş folk ve deneysel düzenlemelerle buluşturmuştur. Geleneksel tembur ve sazların yanında gitar, keman, çello, klarnet ve farklı Batı müziği enstrümanlarının kullanılması bu yaklaşımın önemli parçalarındandır. Ensemble yapısı da sanatçının eserlerini klasik bir halk müziği icrasının ötesine taşımasına yardımcı olmuştur.  

Mikail Aslan’ın eserlerinde Dersim coğrafyası ve doğa özel bir yere sahiptir. Munzur, dağlar, nehirler, göç, özlem, toplumsal hafıza ve kişinin doğduğu yere duyduğu bağlılık gibi temalar müziğinin farklı dönemlerinde tekrar ortaya çıkar. Bu nedenle Aslan’ın diskografisi yalnızca müzikal üretim olarak değil, Dersim’in sözlü kültürünün ve müzikal belleğinin çağdaş kayıtlarla aktarılması açısından da önem taşır.

Sanatçı ilerleyen yıllarda Eléonore Fourniau ve Erdem Pancarcı gibi farklı müzisyenlerle de ortak çalışmalar gerçekleştirdi. 2020’de yayımlanan “Xerîb Im” ve “Waştîye Rê” bu iş birlikleri arasında bulunmaktadır.  

2022 yılında “Gizli Bahçe Akustik” albümü yayımlandı. Aynı dönemde Cemil Qocgiri ile “Reseno” çalışması dinleyiciyle buluştu ve eser için bir video klip de hazırlandı. 2023 yılında ise sanatçının diskografisine “Rû bi Rû” albümü eklendi.  

Mikail Aslan’ın üretimleri sonraki yıllarda da yoğun biçimde devam etti. Oğuz Aksaç ile “Na Dirbete Mi Der A (Bu Yara Bendedir)”, Ramazan Karakaş ile “Çem Vano (Remix)” ve Gizli Bahçe ile “Mel Şi (Akustik)” gibi çalışmalar 2024 dönemindeki ortak projeleri arasında yer aldı.  

2025 yılında Aslan çok sayıda yeni single yayımladı. Bunlar arasında “Girê Sîra” (Mem Ararat ile), “Lazim Nîya”, “Bir Ulu Kervandır”, “Herdê Ma Şîrîn O”, “Çekemez” ve “Gulbaharê” bulunmaktadır. Böylece sanatçı, 2000’lerin başında oluşturduğu solo diskografisini yeni kuşaktan müzisyenlerle gerçekleştirdiği çalışmalarla genişletmeye devam etti.  

2026’da da yeni üretimler devam etti. “Xoza – Tabiat (Didâr)”, “Kamî Rê”, “Bê to Nêbeno”, “Çem Vano (Dîdar)” ve 4 Temmuz 2026’da yayımlanan “Gönül Gel Seninle” sanatçının en yeni çalışmaları arasında yer almaktadır.  

Mikail Aslan’ın dijital platformlardaki dinleyici kitlesi de oldukça geniştir. Ağustos 2026 itibarıyla Spotify sanatçı profilinde yaklaşık 297 bin aylık dinleyiciye ulaşmaktadır. Platformda Maya, Xoza, Kilitê Kou, Zernkut, Axpîn ve Agerayîs sanatçının öne çıkan albümleri arasında gösterilmektedir.  

Sanatçının öne çıkan eserleri arasında bugün “Elqajiye”, “Agerayîs”, “De Be Wayiro”, “Çem Vano”, “Payîzê Zerya Mi”, “Mel Şî”, “Çi Tofan Bu”, “Canım Efendim”, “Dilbera Dersimi”, “Way Way Nînna”, “Çu Çem” ve “Bimire Esqê Mi” bulunmaktadır.  

Mikail Aslan, 1990’ların başındaki Grup Munzur ve Grup Tohum çalışmalarından Agerayîs, Kilitê Kou, Maya, Zernkut, Pelguzar, Petag, Xoza, Venge Royi, Axpîn, Gizli Bahçe Akustik ve Rû bi Rû gibi albümlere uzanan kariyeriyle özellikle Dersim ve Zazaca/Kırmancki müzik kültürünün çağdaş temsilcilerinden biri olarak öne çıkmaktadır. Geleneksel melodileri çağdaş enstrümantasyonla buluşturan Aslan, otuz yılı aşan müzik kariyerini yeni kayıtlar, ortak projeler ve konserlerle sürdürmektedir.